Search
Monday 24 September 2018
  • :
  • :
Latest News

దేవయాని

Devayani3అసురగురువు శుక్రాచార్యుడు, జయంతికి దేవయాని అనే అందమైన పాప పుట్టింది. జయంతి ఇంద్రుని కుమార్తె అయినందున ఆమె స్వర్గానికి వెళ్లగా, దేవయానిని శుక్రాచార్యుడు అల్లారుముద్దుగా పెంచుకుంటాడు. దేవయాని పదహారు సంవత్సరాల వయసులో ఉన్న సమయంలో దేవ, దానవుల మధ్య దారుణమైన యుద్ధాలు జరుగుతుండేవి. ఆ యుద్ధాలలో మరణించిన రాక్షసులను అసురగురువు శుక్రాచార్యుడు తన దగ్గరున్న మృతసంజీవిని విద్యతో బతికించేవాడు. దేవగురువు బృహస్పతికి ఆ విద్య రాకపోవడంతో దేవతలు అధిక సంఖ్యలో మరణించేవారు. అది బృహస్పతికి అవమానకరంగా అనిపించడంతో, తన కుమారుడైన కచుని, మృతసంజీవిని విద్య నేర్చుకుని రమ్మని శుక్రాచార్యుని దగ్గరకు పంపాడు. ఆచార్యధర్మానికి కట్టుబడి.., కచుని శిష్యునిగా స్వీకరించాడు శుక్రాచార్యుడు. చాలా అందంగా ఉన్న కచుని చూడగానే, దేవయాని తొలిచూపులోనే తన మనస్సు అతనిపై పారేసుకుంది. కచుడు శిష్యుడుగా చేరడం రాక్షస శిష్యులకు నచ్చలేదు. అలాగని, గురువుగారిని ధిక్కరించి కచుని ఆశ్రమం విడిచిపొమ్మని చెప్పే ధైర్యం వారికి లేదు. శుక్రాచార్యునికి కూడా మృతసంజీవినీ విద్యను కచునికి చెప్పడం ఇష్టంలేదు. ఆ విద్య తప్ప మిగిలిన విద్యలన్నీ కచునకు నేర్పుతుండేవాడు. కచుడు మృతసంజీవినీ విద్య కోసం ఎదురుచూస్తూ మిగతా విద్యలు నేర్చుకునేవాడు. అయితే, ఒకరోజు దేవయాని మూగప్రేమను గ్రహించిన కచుడు తాను ప్రేమకోసం రాలేదని, విద్యకోసమని అనుకొని, తన దృష్టిని, మనస్సును ఏనాడూ దేవయాని వైపు తిప్పలేదు.
ఒకరోజు అడవికి వెళ్ళిన కచుని రాక్షసశిష్యులు చంపేశారు. చీకటి పడినా కచుడు ఆశ్రమానికి రాలేదు. ఆందోళన చెందిన దేవయాని కన్నీళ్ళతో ఆ విషయాన్ని తన తండ్రికి చెప్పింది. కూతురుమీద ప్రేమతో శుక్రాచార్యుడు తన దివ్యదృష్టితో మరణించిన కచుని విషయం తెలుసుకుని, మృతసంజీవిని విద్యతో కచుని బతికిస్తాడు. దీంతో దేవయాని చాలా సంతోషపడుతుంది. కానీ, రాక్షసశిష్యులకు కచుడు బతికిరావడం నచ్చలేదు. తిరిగి తగిన సమయం చూసి కచుని చంపేశారు. దేవయాని దుఃఖం చూడలేక శుక్రాచార్యుడు తిరిగి కచుని బతికించాడు. ఇలా చాలాసార్లు జరిగింది. ఈసారి రాక్షసశిష్యులు బాగా ఆలోచించి, మరోసారి కచుని సంహరించి, అతని చితాభస్మాన్ని సురలో కలిపి శుక్రాచార్యుని చేత తాగించారు. కచుడు ఆశ్రమంలో కనిపించకపోవడంతో దేవయాని కన్నీళ్ళతో శుక్రుని దగ్గర నిలబడింది. దేవయాని కళ్ళలో నీరు చూడలేక శుక్రుడు దివ్యదృష్టితో చూసి కచుడు తన ఉదరంలో ఉన్నట్లు తెలుసుకుని ఆశ్చర్యపోయాడు. కచుడు బతకాలంటే తను మరణించాలి. తను బతకాలంటే కచునకు మృతసంజీవినీ విద్య నేర్పాలి. బాగా ఆలోచించి, తన శరీరంలోనున్న కచునకు మృతసంజీవినీ విద్య నేర్పాడు. కచుడు శుక్రాచార్యుని శరీరం చీల్చుకుని బయటకు వచ్చాడు. శుక్రుడు మరణించాడు. శుక్రుని బతికించవద్దని దేవతలంతా కచునకు నచ్చచెప్పారు. గురుద్రోహం చేయలేనని కచుడు మృతసంజీవనీ విద్యతో, శుక్రాచార్యుని బతికించాడు. దేవయాని సంతోషించింది.
తను వచ్చిన కార్యం నెరవేరడంతో కచుడు గురువుగారిదగ్గర సెలవు తీసుకుని స్వర్గం వెళ్ళడానికి సిద్ధ్దమవుతున్న సమయంలో దేవయాని కన్నీళ్లతో వచ్చి తన ప్రేమను తొలిసారి తెలియజెప్పి, తనను విడిచి వెళ్ళవద్దని అర్థించింది. కచుడు వినలేదు. అప్పుడు, కోపంగా… ‘ఆగు.., మనసిచ్చిన ప్రేయసి ప్రేమను అర్థం చేసుకోలేని నీకు నా తండ్రి అనుగ్రహించిన మృతసంజీవిని విద్య ఫలించకుండు గాక’ అని శపించింది. అప్పుడు కచుడు బాధపడకుండా, చిరునవ్వుతో.., ‘దేవయానీ.. మృతసంజీవిని విద్య నాకు ఫలించకపోవుగాక. కానీ, నానుంచి నేర్చుకున్న వారికి అది ఫలించుగాక. నన్ను శపించిన నేరానికి నిన్ను బ్రాహ్మణుడు వివాహమాడకుండు గాక’ అని దేవయానికి ప్రతిశాపమిచ్చి స్వర్గం వెళ్ళిపోయాడు కచుడు. కొన్నిరోజుల తర్వాత, క్షత్రియుడైన యయాతి దేవయానిని పెళ్లి చేసుకుంటాడు.

Comments

comments