Search
Wednesday 19 September 2018
  • :
  • :
Latest News

స్పూన్ కూడా తినేద్దాం..

Narayana Pispaipi is drop scientist job start the spoon factory

ఇక్రిశాట్‌లో సైంటిస్టుగా చేస్తున్న పెద్ద ఉద్యోగాన్ని వదులుకున్నాడు. పర్యావరణానికి, సమాజానికి ఉపయోగపడే ఏదైనా ఓ మంచి చేయాలనుకున్నాడు. అప్పుడే అతనికొచ్చిన  ఆలోచనను ఆచరణలో పెట్టాడు. ఎన్ని కష్టాలు ఎదురొచ్చినా అవన్నీ ఎదుర్కొని, తనే దగ్గరుండి మిషనరీ తయారు చేయించుకుని స్పూన్ల ఫ్యాక్టరీ పెట్టాడు. అతడే నారాయణ పీసపాటి. ఇంతకీ దీంట్లో పెద్ద విశేషమేముంది అనుకోవచ్చు. కానీ నారాయణ పెట్టింది తినే స్పూన్ల తయారీ కంపెనీ.  స్పూన్లను తినడం ఏమిటి…అనేగా.. అవునండి ప్లేటులో ఉన్న పదార్థంతోపాటు స్పూన్‌ను కూడా చక్కగా లాగించేయొచ్చు. సాధారణంగా బయట చాట్‌లు, ఇతర పదార్థాలను ప్లేట్‌లో పెట్టి ప్లాస్టిక్ స్పూన్ ఇస్తారు. ప్లాస్టిక్  స్పూన్లను వినియోగిస్తూ ప్రతి మనిషి కడుపులోకి ఎన్నో వ్యర్థాలుపోయి అనారోగ్యాలకి పాల్పడుతున్నాడనేది చాలా మందికి తెలియదు. ఈ వాస్తవాన్ని గ్రహించిన నారాయణ  జొన్నపిండితో స్పూన్ల తయారీ ఉత్పత్తి ప్రారంభించాడు. అదే ‘బేకీస్ ఫుడ్స్ ప్రైవేట్ లిమిటెడ్’. 2010లో తినే స్పూన్లు, ఫోర్కులను తయారు చేసే యూనిట్‌ని స్థాపించి విజయాన్ని సాధించారు నారాయణ, అతని భార్య  ప్రజ్ఞా కేస్కర్. 

‘తినే స్పూన్లను తయారుచేస్తాను…నాకు లోన్ ఇవ్వండి’ అని నారాయణ పీసపాటి బ్యాంకు వారిని సంప్రదించినప్పుడు, బ్యాంకు మేనేజర్‌లు కూడా ఆయన్ని వింతగా చూశారట. అయితే ఇక్రిశాట్‌లో సైంటిస్టుగా ఆయన పనితనం, అంతకుముందు బరోడాలో పన్నెండేళ్ల అనుభవం గురించి తెలిశాక ‘కుదరదు’ అని గట్టిగా చెప్పలేకపోయారు. కానీ.. ‘తినే స్పూన్లను కొనేదెవ్వరు? మీరు మా లోన్ తీర్చే మార్గం ఎలా అనే సందేహాన్ని వ్యక్తం చేశారు.

నిజానికి నారాయణ దశాబ్దాల పాటు చదివిన చదువుని, చూసిన సమాజాన్ని మేళవించి, మేధనంతా రంగరించి చేసిన పరిశోధన ఇది. తాను నమ్మిన సిద్ధాంతం, ఎన్ని అడ్డంకులు వచ్చినా తాను అనుకున్నది ఆచరణలోపెట్టాలని గట్టి నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. ఆయన ఇక్రిశాట్‌లో సైంటిస్టు ఉద్యోగాన్ని వదిలింది కూడా ఈ ప్రాజెక్టు కోసమే, కొన్ని సంవత్సరాల పాటు పరిశోధించిన తర్వాత తనకు దొరికిన ఒక సొల్యూషన్ ఇది. సమాజానికి ఈ తినే స్పూన్లను అలవాటు చేయడం సైంటిస్టుగా తన బాధ్యత అనుకున్నాడు. అందుకే చేతిలో ఉన్న డబ్బుతోపాటు ఉన్న ఇంటిని కూడా బ్యాంకులో తాకట్టు పెట్టి ‘బేకీస్ ఫుడ్స్ ప్రైవేట్ లిమిటెడ్’ పేరుతో 2010లో తినే స్పూన్లు, ఫోర్కులను తయారు చేసే యూనిట్‌ని స్థాపించాడు.

భూగర్భ జలాల పరిరక్షణ, నీటిని అనవసరంగా తోడేయడాన్ని నివారించడం, పర్యావరణ సమతుల్యతను కాపాడటం వంటి కోణాల్లో నారాయణ్ పరిశోధనలు సాగాయి. ప్లాస్టిక్ స్పూన్ల వల్ల ఎంత గ్రీజ్ కడుపులోకి వెళ్తుందనే విషయాలను కూడా నిశితంగా పరిశోధించాడు. వీటన్నింటినీ అరికట్టాలంటే ఎవరో ఒకరు ఒక ప్రయత్నమంటూ చేయాలి కదా. సమాజంలో ప్లాస్టిక్ వినియోగం పెరిగిందనేదొక్కటే మనకు కనిపిస్తోంది. ఇంకా లోతుల్లోకి తవ్వుతూ పోతే భయంకరమైన నిజాలు తెలిశాయి. ఒక ఫంక్షన్ జరిగితే భోజనాల తర్వాత ఆ ప్లేట్లు, స్పూన్‌లు చెత్త బుట్టల్లోకి చేరాలి కదా! ధర్మాకోల్ ప్లేట్లు మాత్రమే గార్బేజ్ బిన్‌లో కనిపిస్తాయి, ప్లాస్టిక్ స్పూన్లు చేరవు. ఒకరోజు ఐస్‌క్రీమ్ పార్లర్ ముందు రాత్రి ఎనిమిది నుంచి పదకొండు గంటల వరకు నిలబడి అక్కడేం జరుగుతుందో గమనించాడు నారాయణ్. పార్లర్ మూసేస్తూ పార్లర్ వాళ్లు డస్ట్‌బిన్‌ను బయట పెట్టి వెళ్లిపోయారు. ఆ బిన్‌లో కర్రపెట్టి కెలికి మరీ చూశాడట నారాయణ. ఐస్‌క్రీమ్ కప్పులతోపాటు విరిగిన స్పూన్లు రెండు మూడు మాత్రమే ఉన్నాయి. కప్పులు ఉన్నన్ని సంఖ్యలో స్పూన్లు లేవుట. అవన్నీ మళ్లీ షాపువాళ్లు తీసుకుని తిరిగి ఉపయోగిస్తున్నట్లు తెలుసుకున్నాడు.

హోటళ్ల లో భోజనానికి ప్లేట్‌కి కనీసం ఐదు వందల రూపాయలు వసూలు చేస్తారు, కప్పు ఐస్‌క్రీమ్‌కి రెండు వందలు వసూలు చేసే పార్లర్ల వరకు ప్లాస్టిక్ స్పూన్‌లు తిరిగి ఉపయోగిస్తున్నాయి. అసలు ఈ ప్లాస్టిక్‌ని ఎలా వాడినా అనారోగ్యం తప్పదు. నారాయణ స్వయంగా స్పూన్లు తయారు చేసే కంపెనీల్లోకి వెళ్లి ప్యాకింగ్ ముందు స్పూన్‌లకు గ్రీజ్ పూయటం చూశారట. ఆ స్పూన్లతో తిన్నవారికి ఎంత గ్రీజ్ కడుపులోకి పోయిందోనని అనుకునేవారట. ఇవన్నీ చూసి నారాయణకి తినే స్పూన్లని తయారు చేయాలనే ఆలోచనతో మొదటగా జొన్న, గోధుమ, వరి పిండితో స్పూన్లను తయారు చేయడం ప్రారంభించాడు. ఒకవేళ అవి తినకపోయినా, పడవేసినా పర్యావరణానికి హాని కలగదని వివరించాడు. దీన్ని ఆచరణలోకి తెస్తే జొన్నపంటకు డిమాండ్ పెరుగుతుంది. రైతులకీ మంచి ఆదాయం లభిస్తుందని చెప్పాడు.
‘బేకీస్ ఫుడ్స్ ప్రైవేట్ లిమిటెడ్’ యూనిట్ నిర్వహణ బాధ్యతలను ఇద్దరూ చేపట్టాం .స్పూన్లను మొదట మాన్యువల్‌గా చేశారు. సక్సెస్ అవుతుందనే నమ్మకం వచ్చిన తర్వాత మెషినరీతో మూడు షిఫ్టులు పని చేస్తున్నారు. రోజుకు పాతిక వేల స్పూన్లు చేయవచ్చు. పవర్ సప్లయ్‌లో ఇబ్బందులతో రెండు షిఫ్టులే చేస్తున్నారు.

స్పూన్‌గా మారాలంటే ….
పిండిని కలిపి స్లైడర్ మీద పెడితే రొట్టెలా ప్రెస్ అయ్యి, స్లైడర్ మౌల్డ్‌కి వెళ్తుంది. మౌల్డ్ స్పూన్ ఆకారంలో కట్ అయి, బేకింగ్ సెక్షన్‌లో బేక్ అవుతుంది. ఆ తర్వాత డీహైడ్రేట్ అవుతుంది. ఈ మొత్తం ప్రాసెస్‌కి ఇరవై నిమిషాలు పడుతుంది. పిండి కలపడం నుంచి మొదలు పెట్టి, బేకింగ్, డీహైడ్రేటింగ్, క్వాలిటీ చెకింగ్, ప్యాకింగ్ వరకు అన్ని దశలు పూర్తి కావడానికి రెండు గంటలు పడుతుంది. ఒకసారి రౌండ్‌కి వెయ్యి స్పూన్లు వస్తాయి. వెయ్యికి రెండు-మూడు ఓవర్ బేక్ అవుతుంటాయి. మధ్యలో కరెంట్ పోయిందంటే అంతా వృథా. కరెంట్ వచ్చాక మళ్లీ మెషీన్ వేడెక్కడానికే ఒకటిన్నర గంట పడుతుంది. ప్లెయిన్ స్పూన్లతోపాటు షుగర్, సాల్ట్, పెప్పర్, జీరా, వాము ఫ్లేవర్లలో చేస్తున్నారు. ఆర్డర్లు బాగా వస్తున్నాయి. మెషిన్ల కెపాసిటీ చాలటం లేదు. దాంతో సప్లయ్ లేటవుతోంది. ఫారిన్ ఆర్డర్స్ కూడా పెరుగుతున్నాయి. ప్రోడక్ట్ మీద నమ్మకం కుదిరింది కాబట్టి ఇప్పుడు బ్యాంకులు లోన్ ఇస్తాయేమో అని ఆశపడుతున్నారు. అయితే ఇంకా ఉన్న అప్పులు ఇంకా తీరలేదని బాధపడుతున్నారు.

ఆరోగ్యకరమైన అలవాటుకోసం…..
అనారోగ్యకరమైన అలవాట్లను మాన్పించి ఆరోగ్యకరమైన అలవాటు చేద్దామని మాత్రమే వీరు ఈ ప్రయత్నం మొదలుపెట్టారు. అయితే దీనినొక వ్యాపారంగా మార్చుకోవడం వారికి తెలీదు. స్పూన్ తయారీ కంటే ప్యాకింగ్, ట్రాన్స్‌పోర్టుకే ఎక్కువ ఖర్చవుతోంది. ఆ ఖర్చులన్నీ స్పూన్ మీదనే మోపడం అనేది వ్యాపార సూత్రం, వ్యాపారం నిలబడాలంటే అలాగే చేయాలి కూడా. అలాగని ధర పెంచుతూ పోతే అమ్ముడు కావు. ధర పెరిగితే ఎవరూ వీటి వైపు చూడరు, కడుపులోకి గ్రీజ్ పోతే క్యాన్సర్ వస్తుందని తెలిసినా తక్కువ ధరలో దొరికే ప్లాస్టిక్ స్పూన్లకే మొగ్గుచూపుతారు. సమాజం అలా వెళ్లకుండా ఆరోగ్యకరమైన అలవాట్లకు దగ్గర చేయడమే మా లక్ష్యం. అంతర్లీనంగా రైతుల ప్రయోజనం కూడా ఇమిడి ఉంది. వీరికి ఒక అమ్మాయి. కెనడాలో మేథమెటీషియన్. తనకు ఈ రంగం మీద ఆసక్తి లేదు. వీరిద్దరికీ ఇదే ప్రపంచం.

మెషినరీ డిజైన్ కూడా వారే చేసుకున్నారు…..
మచిలీపట్నంలో పుట్టి కోల్‌కతాలో పెరిగి బరోడాలో ఉద్యోగం చేసి హైదరాబాద్‌లో స్థిరపడ్డాడు నారాయణ. జొన్నపిండి స్పూన్‌ల కాన్సెప్ట్‌ని డిజైన్ చేసుకున్నాకే పనిలోకి దిగారు. కానీ మెషినరీ కోసం ప్రయత్నించినప్పుడు ఇంతవరకు ఎవరూ ఇలాంటి మెషీన్లకి తయారు చేయలేదుట. జామ్‌బాగ్, మసాబ్‌ట్యాంకులు తిరిగి మౌల్ మేకర్స్ దగ్గర కూర్చుని, చేత్తో చేసిన స్పూన్లను చూపించి తన ఐడియా వాళ్లకు అర్థమయ్యేలా వివరించాడు. బ్యాంకు వాళ్లు చూసినట్లే వీళ్లూ వింతగా చూశారుట. ఐదారు ప్రయత్నాలతో ఒకతడు ముందుకొచ్చాడు. ఎల్‌బి నగర్‌లో ఉన్న యూనిట్ ఇప్పుడు పూర్తిస్థాయి మెషినరీతో నడుస్తోంది. సమాజం మర్చిపోయిన జొన్నలు ఇతర చిరుధాన్యాలను తిరిగి తీసుకురావాలనేది నారాయణ,ప్రజ్ఞా కేస్కర్‌ల ప్రధాన ఉద్దేశం. సహజమైన ఉత్పత్తులతో తయారు చేస్తున్నాం, కాబట్టి వాటి కారణంగా ఏ విధమైన అనారోగ్యాలూ రావు. ఏ మాత్రం తేమ లేకుండా డీహైడ్రేట్ అవుతుంది కాబట్టి ఇవి పాడుకావు . వీటితో ప్రజల ఆరోగ్యం మెరుగవుతుందని వీరు ఆనందంగా చెపుతున్నారు.

Comments

comments