Search
Monday 24 September 2018
  • :
  • :
Latest News

శుక్లాంబరధరం విశ్వ విశుద్ధ వినాయకం

  • నేడు వినాయక చవితి

శుక్లాంబరధరం విష్ణుం శశివర్ణం చతుర్భుజం
ప్రసన్నవదనం ధ్యాయేత్ సర్వవిఘ్నోపశాంతయే॥

Ganesh-Specila

గణపతి అనగానే శుక్లాంబరధరం విష్ణుం శశివర్ణం చతుర్భుజం అన్న శ్లోకమే గుర్తొస్తుంది. చిన్నపిల్లవాడిని అడిగినా గడగడ అప్పగించగల ఈ శ్లోకాన్ని ఎవరు రచించారు? అని ప్రశ్నిస్తే చాలా మంది దగ్గర సమాధానం దొరకదు. ఈ శ్లోకాన్ని పరాశరమహర్షి రచించాడు. ఈయన వ్యాసమహర్షి తండ్రి. రుషి విశిష్టుడైన వశిష్ఠమహర్షి మనవడు.
ఏ దేవుడి పేరు ప్రత్యేకించి లేకపోవడంతో ఈ శ్లోకం పలురకాల అన్వయాలకు ఆస్కారమిచ్చింది. ఈ శ్లోకం లో విష్ణుమూర్తి పేరుతోపాటే కొద్దిపాటి వర్ణన కూడా ఉంటుంది. ఇది విష్ణుసహస్రనామాలకు నుదుటి తిలకంలా భాసించే శ్లోకం కావడంతో దీన్ని విష్ణుమూర్తికి సంబంధించినదిగా చెబుతారు. కానీ అందులో అంతిమంగా ‘సర్వవిఘ్నోప శాంతయే’ అని ఉండడంతో ఇది వినాయకుడికి సంబంధించిన శ్లోకంగా బహుళప్రచారానికి వచ్చింది. ఇందులో విష్ణు పేరు సర్వవ్యాపకు డైన వినాయకుని సూచిస్తుందని వ్యా ఖ్యానం చెప్పారు. దాంతో ఇది విష్ణుమూర్తి, వినాయకుడి మధ్య నలుగు తున్న శ్లోకంగా మిగిలిపోయిం ది. జనం మాత్రం దీన్ని వినాయకుడి శ్లోకంగానే నమ్ముతున్నారు.
శుక్లాంబరాలు అంటే తెల్లని వస్త్రాలు ధరించినవాడిని, విష్ణుత్వం అంటే వ్యాపకత్వం (విశువ్యాప్తౌ) కలిగినవాడిని, నాలుగు చేతులు కలవాడిని, ప్రసన్నమైన ముఖం కలిగినవాడిని సకల విఘ్నాలు తొలగిపోవడానికి ధ్యానం చేస్తున్నాను అని ఈ శ్లోకానికి అర్థం. ఈ శ్లోకంలో రెండు పదాలు గందరగోళపరిచి ఇందులో ఉన్న దేవుడు ఎవరు అనే మీమాంసను తెచ్చిపెడుతు న్నాయి.
తెల్లని వస్త్రాలు ధరించిన తెల్లటి రంగు కలిగిన వాడిని సర్వవిఘ్నాలు నివారించమని వేడుకుంటు న్నాను అని అనడంలో అయో మయానికి అవకాశం ఏర్ప డింది. పెద్దలు అన్నట్టుగా విష్ణుమూర్తే అయితే ఇందులో ఉన్న దేవుడు నీలం రంగులో ఉండాలి కదా..! పైగా స్థితికారకుడైన నారాయణుడు విఘ్ననివారకుడు అని ఎక్కడైనా చెప్పారా? లాంటి ప్రశ్నలు సంధిస్తుంటారు.
ఈ శ్లోకం వినాయకుడిది అని నమ్మేవారి వాదన మరో విధంగా ఉంది. తెల్లని వస్త్రాలు వినాయకుడు కూడా ధరిస్తాడు. విష్ణుత్వం అంటే అంతటా వ్యాపించినవాడు అని అర్థం. విఘ్నాధిపత్యానికి కుమారస్వామి, వినాయకుడికి పోటీ పెట్టిన సందర్భంలో పార్వతీపరమేశ్వరుల చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేశాక వినాయకుడు కుమారస్వామికి ఎక్కడ బడితే అక్కడ కనిపించాడు కనుక వినాయకుడు కూడా విశ్వవ్యాపకుడే అని వీరు వాదిస్తారు. శశివర్ణం అంటే చంద్రుడి వంటి రంగు కలిగిన వాడుచంద్రుడు లేత పసుపు రంగులో ఉంటాడు. వినాయకుడు పార్వతీదేవి మేని నలుగుపిండితో తయారైన వాడు కనుక ఆ రంగుకు సరిపోతున్నాడంటారు. వినాయకుడికీ నాలుగు చేతులు ఉన్నాయంటారు. విఘ్నాధిపతి కనుక విఘ్నాలను తొలగించడంలో సర్వసమర్థుడు అని వారు వాదిస్తారు. వీరి వాదన సంగతెలా ఉన్నా ఈ శ్లోకంలో వినాయకుడికి ప్రధాన లక్షణాలుగా చెప్పుకునే ఏనుగుముఖం, ఏకదంతం, లంబోదరం వంటి లక్షణాలేవీ ఇందులో కనిపించవు.
ఇంతకీ ఈ శ్లోకంలో పరాశరమహర్షి చెప్పిన దేవుడు ఎవరు?
ఇది కీలకమైన ప్రశ్న.
నిర్గుణపరబ్రహ్మ.
ఆయన దర్శించిన దేవుడు గుణరహితుడు, నామరహితుడు, రూపరహితుడు. విశ్వవాపకుడు, విఘ్న నివారక సమర్థుడు. కానీ ఈ శ్లోకం చదివిన వాడికి ఇది నిర్గుణ పరబ్రహ్మను వర్ణించాడంటే నమ్మబుద్ధికాదు. తెల్లని వస్త్రాలు ధరించేవాడు, తెల్లని వర్ణం కలిగినవాడు, నాలుగు భుజాల వాడు, ప్రసన్నవదనుడు అని రూపాన్ని వర్ణిస్తుంటే నిర్గుణమని ఎలా చెప్పడం? శుక్లం అంటే తెలుపు..అంబరం అంటే వస్త్రామని, ఆకాశమని రెండు అర్థాలు. నిర్గుణ పరబ్రహ్మానికి అన్వయించాల్సివస్తే అంబరం అనే పదానికి ఆకాశమనే అర్థం చెప్పాలి. అప్పుడు శుక్లాంబర ధరుడు అంటే తెల్లని ఆకాశాన్నే వస్త్రంగా కలిగినవాడు అని అవగతమవుతుంది.
ఆకాశమంతా తెల్లగా ఎప్పుడు ఉంటుంది? సూర్యుడు ఉన్నప్పుడేకదా? శశి అంటే చంద్రుడు.. ఆయన ఎప్పుడొస్తాడు? చీకటి పడ్డప్పుడేకదా? అంటే సూర్య, చంద్రులు తానే అయిన వాడు అని కదా అర్థం. విష్ణుం అనే పదానికి సర్వత్రా నిండి ఉండేవాడు అని అర్థం. సూర్య, చంద్రులు కూడా అంతర్భాగమై తిరుగాడే విశ్వమంతా తానై ఉండేవాడు విష్ణు శబ్దవాచ్యుడు. విశువ్యాప్తౌవిష్ణుం అనే పదానికి సర్వత్రా నిండి ఉండేవాడు అని అర్థం. ఇలా సర్వే సర్వత్రా నిండి ఉండేవాడికి నాలుగు చేతులు ఉన్నా యి? ఈ నాలుగు చేతులు ఏమిటి? నాలు గు దిక్కులు, నాలుగు వేదాలు. నాలుగు ది క్కులూ ఈ విశాల విశ్వానికి నాలుగు అంచులు. ఇది ఆయన వ్యాపకత్వానికి నిదర్శ నంగా నిలుస్తోంది. ఈ నాలుగు చేతులను వేదా లకు సంకేతంగా చెప్పుకున్నా ఆ నిర్గుణపరబ్రహ్మ వేదమయుడు, వేదస్తుత్యుడు అని అర్థమవుతుంది. వేదాలు ఘోషించి చెబు తున్న దేవుడు ఇతడే! విష్ణుసహస్రనామాలు ఈ మూర్తికి చతుర్దంష్ర్టలు ఉన్నట్టు చెబుతున్నాయి. దంష్ర్టలు అంటే కోరలు అని అర్థం. అంటే ఈ మూర్తికి నాలుగు కోరలు ఉన్నాయన్నమాట. ఈయన ప్రసన్నవదనుడు అంటే సానుకూల ప్రకృతీ స్వరూపుడు. ప్రశాంత ప్రకృతి ఆహ్లాదభరితంగా ఉంటుందికదా..! ఈ పరమదైవం ప్రసన్నంగా నిలిచి విఘ్నాలను నివారించుగాక అని ఈ శ్లోకం చెబుతున్న అర్థం. విష్ణుమూర్తికూడా విఘ్ననివారకుడే ! 8వ శతాబ్దానికి చెందిన అనర్ఘరాఘవం కృతికర్త మురారి నిష్ర్పత్యూష కోసం అంటే నిరాటంకంగా కావ్యరచన సాగడానికి శ్రీమన్నారాయణునే శరణు కోరుతున్నట్టు పేర్కొన్నాడు. కనుక నారాయణుని విఘ్ననివారకుడిగా ఆరాధించడం ఉందని మనకు చాలా సన్నిహితంగా ఉన్న మురారి స్పష్టం చేశాడు.

ఈయనే వాతాపి గణపతి

గణేషపూజ తర్వాతే ఏ కార్యక్రమాన్నైనా మొదలుపెట్టే సంప్రదాయం హిందువులది. వినాయకుణ్ని పూజించేప్పుడు  సాధారణంగా పాడే ఈ కీర్తనను ‘వాతాపి గణపతింభజే’. హంసధ్వని రాగంలో ఉన్న ఈ కీర్తనను పాడింది ముత్తుస్వామి దీక్షితులు. తను రచించి స్వరపరిచిన 400 కీర్తనల్లో వేదవిహితమైన శాస్త్ర పరిజ్ఞానం నిండుగా తొణికిసలాడుతుంది. పాండిత్యానికి భక్తికి జత కుదిర్చి ఆయన రచించిన కీర్తనలు పండితపామరజనరంజకలయ్యాయి. ఈ రోజుకి కర్ణాటక గాత్ర సంగీత కచేరి మొదలుపెట్టే ఏ కళాకారుడైన వాద్యగోష్ఠిని నిర్వహించే సంగీత విద్వాంసుడైన ముత్తుస్వామి రచించిన వాతాపి గణపతి కీర్తన పాడనిదే కచేరి మొదలుపెట్టరు. ఈ కీర్తనకు ఉన్న ప్రఖ్యాతి అంతటిది. యోగశాస్త్రం చెబుతున్న నవవిధ చక్రాలు స్పృశిస్తూ సాగే ఈ కీర్తన ముత్తుస్వామి వివిధ శాస్త్ర పరిజ్ఞానానికి మచ్చుతునకగా నిలుస్తోంది. కావేరీ నదీతీరంలో వెలసిన దేవతలను ప్రశంసిస్తూ ముత్తుస్వామి అనేక కీర్తనలు ఆలపించాడు. అలాంటి కీర్తనల్లో సుప్రసిద్ధమైన “వాతాపి గణపతి ంభజే. బాదామీ చాళుక్య రాజు రెండో పులకేశి తర్వాత పల్లవులు ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించారు. ముట్టడిలో ఓడిన రెండో పులకేశిని బాదామీలో చెరలో ఉంచారు. ఈ సమయంలో పల్లవుల సైన్యాధిపతిగా పనిచేసే పరంజ్యోతి వాతాపి నుంచి గణపతి విగ్రహాన్ని తీసుకువెళ్లి వారి సొంత ప్రదేశమైన తిరుచెంగట్టంగుడిలో ప్రతిష్టించాడు. వాతాపి నగరంలో మొదట ప్రతిష్టించిన విగ్రహం కనుక ఇది వాతాపి గణపతిగా ప్రసిద్ధిగాంచింది. తరువాతి కాలంలో ఇలాంటి విగ్రహాన్నే తిరువారూర్‌లోని త్యాగరాజ దేవాలయంలో ప్రతిష్టించారు, ఈ ఆలయాన్ని కూడా వాతాపి గణపతి దేవాలయంగానే వ్యవహరిస్తారు.  ఈ కీర్తనను విని ఆనందించే ఎందరికో వాతపి గణపతి ఎలా వుంటాడో అవగాహన లేదు. అందుకే ‘మనతెలంగాణ’ వాతపి గణపతిని సచ్చింద్రంగా అందిస్తోంది.

నరముఖ గణపతి

వినాయకుడు అనగానే ఏనుగు ముఖం, వంకరతొండం, చేతిలో కుడుములతో ఉండే బొజ్జగణపయ్య గుర్తుకు వస్తాడు. ఇదే విశ్వవ్యాప్తంగా అందరి మనో ఫలకాలపై ముద్రపడిన మహారూపం. చిన్న పిల్లలు కూడా ఎలిఫెంట్‌గాడ్ అంటుంటారు. నిజానికి వినాయకుడు ఇలాగే పుట్టాడా? అంటే కాదు అనే చెప్పాలి. పార్వతీసుతుడైన వినాయకుడు బ్రహ్మసృష్టిలో భాగంగా అందరిలాగా పుట్టిన వాడు కూడా కాడు. పార్వతీదేవి కొత్తగా పెళ్ళయిన రోజులలోనూ శివుడు తన పనులలో తలమునకలుగా ఉండేవాడు. కైలాసంలో పార్వతి ఒక్కతెగా ఉండిపోయేది. తనకు చేదోడు వాదోడుగా ఒకరుండాలని కోరుకునేది. ఆ కోరికే ఆమెలో అమ్మతనాన్ని తట్టిలేపింది. ఆమె మనసు సంతానాభిలాష నిండిపోయింది. పసిడి రంగుల మిసిమితో ముద్దులు మూటగట్టే బంగారుకొండ తయారయ్యాడు. ఆయనకు పార్వతి పేరు పెట్టలేదు. ఆకలివేస్తే తింటాడని కుడుములు ఇచ్చింది. ఇంట్లోకి ఎవ్వరూ రాకుండా అడ్డుకోడానికి శక్తిఆయుధాన్నిచ్చింది. పార్వతి ముచ్చటపడి తయారుచేసుకుంది కనుక ఆ పిల్లవాణ్ణి కైలాసవాసులు పార్వతీసుతుడు అని పిలిచారు. మరి పార్వతి ఎంతో ముచ్చటపడి తయారుచేసుకున్న వినాయకుడు ఎలా ఉన్నాడు? ఏ ముఖంతో ఉన్నాడు? ఎంత అందంగా ఉన్నాడు? పార్వతి అభిరుచి ఎలా ఉంది? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానామా?..అంటే…ఉన్నాయంటోంది తమిళనాడు. వారు చెబుతున్న ఈ నరముఖగణపతి తమిళనాడులోని సుప్రసిద్ధ పుణ్యక్షేత్రం తిరువారూరు జిల్లాలోని కుంభకోణం దగ్గర గల సరస్వతీ ఆలయం కూతనూరుకు కూతవేటు దూరంలో అంటే 2.6 కిలోమీటర్ల దూరంలో గల తిలతర్పణపురిలో ఉంది. కూతనూరులో సుప్రసిద్ధమైన స్వర్ణవల్లీ ముక్తీశ్వర ఆలయం ఉంది. ఈ ఆలయాన్ని తితైపతి, శీతలపతి, కోవిల్‌పట్టు అని కూడా అంటారు. ఇక్కడికి రైలులో చేరుకోవాలనుకునే వారికి సమీప రైల్వేస్టేషన్ పూన్‌తట్టంలో ఉంది. ఇది మాయావరంతిరువారూర్‌కు దారిలో ఉంది. నిజానికి ఇది ట్రిచిలోని (ఈ ఊరి పాతపేరు తిరుచ్చి) రాక్‌ఫోర్ట్‌లో ఆలయంలో ఒక భాగం. ఈ బాల గణనాయకుడు పొట్టిగా మరుగుజ్జులా ఉంటాడు. ఈ శైవక్షేత్రం పితృముక్తి క్షేత్రంగా వాసికె క్కింది. అన్ని సంకటహర చతుర్థి దినాలలో అగస్త్యమహర్షి ఇక్కడకు వచ్చి నరముఖ గణపతిని ఆరాధించాడని ఐతిహ్యం. తాతలు, తండ్రులు, పినతల్లులు, పెదతల్లులు, తల్లిదండ్రులు అంతా చక్కగా, సుఖంగా, సామరస్యంగా ఉండడానికి నరముఖ గణపతిని పూజించాలి. చిన్నారులు, విద్యార్థులు మంచి జ్ఞాపకశక్తి కోసం నరముఖగణపతిని ఆరాధిస్తారు.

ఎలుకలకూ ఆలయం

రాజస్థాన్‌లోని దేశ్‌నోకె ప్రాంతంలో ఉన్న కర్నీమాత ఆలయానికి ఎలుక ఆలయం అనే మరో పేరుంది. ఇక్కడ వేల సంఖ్యలో ఎలుకలు తిరుగుతుంటాయి. ఇంట్లో ఒక్క ఎలక కనబడినా విరుచుకుపడేవారు సైతం ఇక్కడ ప్రసాదం పెట్టి పవిత్ర జంతువుగా సేవిస్తారు. ఎలుకలను సేవించడానికి, ఈ వింత ఆలయాన్ని వీక్షించడానికి దేశం నలుమూలల నుంచే కాదు విదేశాల నుంచి సైతం భక్తులు వస్తుంటారు.
ఎలుక వినాయకుడికి వాహనమైనపుడు అమ్మవారి ఆలయంలో ఎలకలు పెద్దయెత్తున ఉండడమేమిటి? ఈ ప్రశ్నకు ఒక పౌరాణిక కథ ఉంది. కరణిమాతకు సవతికొడుకు లక్ష్మణ్. అతను, కర్నిమాత పిల్లలు ఒకసారి కపిల సరోవరానికి దాహం తీర్చుకోడానికి వెళ్ళారు. ప్రమాదవశాత్తు లక్ష్మణ్ కోనేట్లో పడిపోయి మునిగిపోయాడు. అతనిని రక్షించడానికి ప్రయత్నించి మిగిలిన పిల్లలు కూడా మునిగిపోయారు. ఒక్కసారిగా పిల్లలంతా అకాలమృత్యువాత పడడంతో కర్నిమాత తట్టుకోలేకపోయింది. తన బిడ్డలను బతికించమంటూ యముణ్ణి ఆదేశించింది. చంపడమేతప్ప బతికించడం తన పనికాదని యముడు అమ్మ ఆజ్ఞను నెరవేర్చడానికి నిరాకరించాడు. అమ్మ ఆగ్రహించడంతో యముడు భయపడ్డాడు. విధి లేని పరిస్థితులలో లక్ష్మణ్‌ను, ఇతర పిల్లలను రక్షించాలని నిర్ణ యించాడు. అప్పటికే వారంతా మృత్యువాత పడడంతో కర్నిమాత పిల్లలంతా ఎలకలుగా పుట్టి గుడి అంతా బిలబిలమంటూ తిరుగుతూ కను విందు చేస్తారని అభయమి చ్చా డు. లోకమంతా తన పిల్లలుగానే భావించే కర్నీమాత తన పిల్లలు ఏ రూపంలో తన కళ్ళముందు తిరిగినా తనకు ఇష్టమేనని చెప్పింది. యముని మాట మేరకు ఆమె పిల్లలంతా ఎలకలై బిలబిలమంటూ ఆమె ఇల్లంతా తిరుగాడడం మొదలు పెటారు. అప్పటి నుంచి ఎలకలు అమ్మ పిల్లలుగా గుర్తింపు పొందాయి. ఏ ఆలయంలో లేనట్టుగా వేల సంఖ్యలో ఎలుకలు ఇక్కడ స్వేచ్ఛా విహారం చేస్తుంటాయి. ఇక్కడ ఎలుకలకు పరిపూర్ణమైన రక్షణ ఉంటుంది. వాటిని ఎవ్వరూ ఏమీ అనరు. వాటి విహారానికి అడ్డుచెప్పరు. పైగా పాలుపోస్తారు. పొరబాటునో, గ్రహపాటునో ఎలుకను చంపితే దాని స్థానంలో బంగారు ఎలుకను తెచ్చిపెట్టాలి. ఎలుకలకు ప్రసాదం పెట్టడమేకాదు అవి మిగిల్చిన ప్రసాదాన్ని భక్తితో స్వీకరించడం ఇక్కడి ఆనవాయితీ!

Comments

comments